تقدیم به تجلی عشق الهی (آهیمسا)

 15 مرداد 1398   16:59
 0
 166
اشتراک :

(آهیمسا)

آريا اصغري، مربي يوگا

 

قبل از هرچيز، بايد براي روشن شدن اهميت ياما (ارزشهاي اخلاقي)، بهخصوص مرحلة اول آن، آهيمسا، چند سؤال مطرح کنم: من که هستم؟ در سفر زندگي چه چيز ارزشمندي، براي تقديم کردن به جهان، در درونم دارم؟ مأموريتم در زندگي چيست؟ با پاسخ دادن به هر سه سؤال به اهميت ارزشهاي اخلاقي (ياما) پي خواهيم برد.

حرکت به سوي زندگي الهي، که ما را پايدار و براي هميشه، حتي پس از مرگ جسماني، مانا ميکند و بر جريدة عالم با نامي نيک ثبت و ماندگار مينمايد، با تمرين و رعايت ارزشهاي اخلاقي مانند آهيمسا، که به آن خواهيم پرداخت انجام ميشود.

هريک از ما بايد بدانيم جزئي از کل هستيم و چيزي ارزشمند در درونمان داريم که اين موضوعِ انگيزهبخش بايد غيرِخودخواهانه و براي آرامش همه باشد، در غير اين صورت دوامي نخواهد داشت.

زماني که ما راه فناناپذيري (جاويد يا الهي) را انتخاب نموديم، پر از انگيزه و اشتياق (اوجاس) شديم و بر اساس ياما (ارزشهاي اخلاقي) حرکت کرديم، کائنات نيز ما را هدايت و حمايت خواهد کرد و اين به توسعة آهيمسا و صلح جهاني منجر خواهد شد.

آهيمسا (عدم خشونت و آزار نرساندن) ريشه در عدم خودخواهي دارد و با رفتارهايي مانند نخوردن گوشت حيوانات تجلي پيدا ميکند. بايد سعي کنيم چنان اخلاقيات را در خود پرورش دهيم که هر موجودي در کنار ما احساس امنيت، اعتماد، و آرامش داشته باشد. بنا به گفتة گاندي: «عظمت و پيشرفت اخلاقي يک ملت را ميتوان از نحوة برخورد آنها با حيوانات محک زد. براي من زندگي يک بره به هيچ وجه کمارزشتر از زندگي يک انسان نيست.»

يا از بزرگ ديگري در هند نقل است که: «همه بايد در همراهي و برادري زندگي کنيد؛ به هم کمک کنيد؛ به هم عشق بورزيد؛ نبايد هيچ موجودي را فرعي، پست، بياهميت يا قابل مصرف پنداشت؛ هر موجودي، در نمايشي که بهوسيلة قادر مطلق طراحي شده است، نقش خاص خود را دارد.»

پس ما بايد حامي حيوانات باشيم و خود را از هيچ موجودي برتر ندانيم. براي پيشبرد راه الهي، ما با اعتماد کامل به ذات الهي خودمان، با اميد و انگيزه، تلاش و تمرين، صبر و استقامت پيروز خواهيم شد.

زماني که تصميم بگيريم بر اساس ياما زندگي کنيم، اگر تمام مردم جهان هم سعي کنند ما را وادار به کارهاي غيراخلاقي کنند، سعي ميکنيم مانند کسي که برخلاف جريان آب شنا ميکند، با صبوري کردن در برابر مشکلات، درواقع برخلاف جريان آب شنا کنيم و پايبند اخلاقياتمان باشيم و فلک را سقف بشکافيم و طرحي نو دراندازيم.

به اعتقاد من، خداوند درون هر موجودي سکني دارد. اگر به موجودي آسيب برسانيم به خداوندِ درون او صدمه زدهايم. در پاسخ من که هستم؟ پي ميبريم که ما اين ذهن و جسم نيستيم، بلکه آن کسي هستيم که در اين جسم زندگي ميکند. همان خداوند آفرينندة ارزشهاي اخلاقي پايدار، ازلي و ابدي که مأموريتش اداره و کنترل و هدايت جسم و ذهن است و اين مأموريت او منجر به توسعة ارزشهاي اخلاقي مانند
آهيمسا ميشود.

همه را خود و خود را در همه بدانیم. موجودات این جهان مانند انگشتان دست هستند که در حالت مشت، یکی به نظر می‌رسند و زمانی که از هم باز می‌شوند، چند انگشت و چند موجود مجزا دیده می‌شوند. اگر صدمه‌ای به یکی از انگشتان برسد بقیه نیز از آن درد متأثر می‌شوند:
چو عضوی به درد آورد روزگار
دگر عضوها را نماند قرار
اگر خاری به سم گاوی رود، آن درد درد ماست و باید در جهت برطرف کردنش بکوشیم. با خدمت یک‌طرفۀ خود به تمام موجودات، که تجلیات عشق خداوند هستند، آهیمسا را تمرین کنیم. اگر حباب‌های توهمی مانند نژاد، ملیت، جنسیت، انسان، حیوان، و ... در ذهن شکل گرفته است باید این حباب‌ها را مانند کف‌های روی اقیانوس برداریم که در این صورت، فقط اقیانوس می‌ماند با تمام جلال و شکوهش.
با تمرین آهیمسا، مهر و محبت و حمایت کائنات را خواهیم داشت. این محبت انعکاس اعمال ماست که درنهایت به خود ما برمی‌گردد؛ همان قانون عمل و عکس‌العمل. به همۀ موجودات به‌عنوان تجلیات عشق الهی احترام بگذاریم و عشق بورزیم تا مورد عشق و احترام قرار گیریم.
در نتیجه با تمرین ارزش‌های اخلاقی (یاما) در پندار، گفتار، کردارمان و تقدیم کردن آن به زندگی، ماندگار و مانا شویم.
در پایان اشاره‌ای داریم به فرمودۀ حضرت شاه نعمت الله ولی:
دل جام جهان نمای عشق است
بنگر که به تو، تو را نماید
مجموع تجلی الهی
در جام جهان نما نماید
در هرچه نظر کنیم والله
نور رخ او بما نماید

 

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید
امتیاز شما به این مقاله :