حقیقت یین یوگا

 15 مرداد 1398   16:59
اشتراک :

حقیقت یین یوگا

یوگاژورنال، شهریور 97، جاش سامرز/ برگردان: سید محمد آزاد- باشگاه ققنوس شیراز

  • آیا تمایل دارید در تمرینات یوگا و زندگی روزانه به تعادل بیشتری برسید؟

  • آیا زمانی‌که تمرین می‌کنید لذت می‌برید؟

  • آیا روی مت یوگا، سرکار و یا خانه نیاز به تجدید نیرو دارید؟

یین‌یوگا جواب تمام این سؤال‌هاست.

بیست سال قبل، زمانی‌که برای اولین بار وارد مسیر یوگا شدم، به‌واسطۀ نظم دقیق و ‌خویشتن‌داری که یوگای آیینگر در من ایجاد کرد جذب آن شدم و بر اساس کتاب پرتویی از یوگا روزانه دو ساعت سیکل‌های آسانا را انجام می‌دادم. تا آن زمان بر این باور بودم که طهارت روح تنها از طریق رژیم خام‌گیاه‌خواری میسر است و تنها راه تعالی روح و پاکسازی جسم از سموم همین است و نیز بر این باور بودم که با رعایت دستورات صحیح، داشتن مربی و قدری هم تمرینات عملی می‌توان به رهایی رسید.

اکنون برایم آشکار است که تلاش‌های صادقانۀ من، برای رسیدن به آرامش و شادی از طریق یوگا، کم‌کم داشت مرا به یک آدم عصبانی تبدیل می‌کرد. در حقیقت، تأکیدی که روش آیینگر روی دقت در انجام‌دادن حرکات داشت، یک‌سری تمایلات کنترل‌کننده در من به‌وجود آورده بود که انرژی زندگی مرا در اختیار خود گرفته بود. تا اینکه یک روز دیدم به‌خاطر گرفتگی عضلۀ کمر در حرکت اوردوادانورآسانا تحت درمان طب سوزنی قرار گرفته‌ام و اولین تلنگرها را حس کردم که انگار بهترین اهداف من در یوگا دارد به‌جای اینکه کار مفیدی برایم انجام دهد، مرا دچار آسیب می‌کند. طب سوزنی به قدری مرا جذب کرد که تصمیم گرفتم خودم وارد این کار شوم و طب سوزنی انجام دهم. در اولین سال مدرسۀ طب سوزنی، وقتی که کارمان بررسی‌کردن اصول تئوری یین و یانگ بود، متوجه شدم که چقدر نیروی یانگ بر من غالب است.

تئوری یین و یانگ در طب سنتی چین، یک روش بسیار ساده اما مفید برای تجزیه و تحلیل و درک تجربه‌های مختلف زندگی است. ویژگی‌های یین (نیروی مؤنث) شامل خصایصی مثل قدرت پذیرش، تحمل، تفکر، و انفعال و ویژگی‌های یانگ (نیروی مذکر) شامل عمل‌گرایی، مدیریت، توسعه‌یافتن، به‌دست‌آوردن، کنترل‌کردن و تبدیل‌شدن است. از دیدگاه طب سنتی چین، ویژگی‌های یین و یانگ هر دو اموری ضروری هستند و هیچ‌کدام بر دیگری برتری ندارند. زمانی‌که رابطۀ بین آن‌ها را درک کنیم، قادر خواهیم بود بین آن‌ها تعادل و هماهنگی برقرار کنیم.

در نتیجه متوجه شدم که من برای رسیدن به آرامش، با تمرینات یانگ‌محور و تلاش برای کنترل جسم و رژیم غذایی، ویژگیِ سفت و سختی را در خود افزایش داده بودم؛ بنابراین، برای رسیدن به تعادل، تمرینات یین‌یوگا را آغاز کردم و خیلی سریع متوجه تغییرات قابل توجهی شدم. ابتدا تجربه‌ام در مدیتیشن به‌طرز چشمگیری پیشرفت کرد. بدنم کم‌کم تنش‌های عمیقی از خود نشان داد که باعث درد زانو یا خواب رفتن انگشتان پایم می‌شد. همین مسئله باعث شد به مکث‌های پنج‌دقیقه‌ای یین یوگا که استاندارد آن شیوه بود ادامه دهم و آموختم چطور درد‌های حس‌داری که هنگام انجام حرکات برایم پیش می‌آید را تحمل کنم. همچنین متوجه شدم که انتشار تنش‌ها باعث گردش‌های متوازن‌تر و تحرک بهتر در تمرین یانگ‌محور آیینگرم می‌شود.

‌به‌تدریج یک رهایی عمیق و لطافت درونی خاصی در بدنم احساس کردم که از 30 دقیقه ذِن، که بعد از تمریناتم تجربه می‌کردم، بیشتر طول می‌کشید. شاید هم عمیق‌ترین بُعدش، آگاهی بالایی بود که از وضعیت انرژی درونم پیدا می‌کردم. در مدرسۀ طب سوزنی، انرژی را به‌عنوان چیزی که یا جریان دارد و یا مسدود شده است بیان می‌کردند، اما برای من، درک انرژی شبیه دیدن هاله‌ها یا به یاد آوردن زندگی‌‌های گذشته بود. زمانی‌که تمرینات یین یوگا را شروع کردم، بالأخره کم‌کم گردش لطیف انرژی را که در تمام بدنم جریان داشت حس ‌کردم. حالا می‌فهمم که این چیز خیلی عجیبی هم نبود. تنها به لنز قوی‌تری برای دیدن ذهن‌آگاهی نیاز داشت. چیزی که با انجام تمرینات یین یوگا، طبیعتاً  قدرت بیشتری می‌یابد.

یین یوگا دقیقاً چیست؟

اصطلاح یین یوگا را این روزها زیاد می‌شنویم، اما آن هم، مانند یوگا، قرار است به یک چیز خاص منتهی شود و آن تعادل و هماهنگی بخشیدن به جسم و ذهن همگام با سایر سبک‌های یانگ‌تر است. به‌طور کلی سبک‌های یانگ یوگا (مانند آیینگر، آشتانگا و وینیاسا) بر انقباض ریتمیک و تکرار شوندۀ ماهیچه‌ها تأکید دارد. تمرکز این سبک‌ها روی حرکت دادن بدن از طریق جریان‌های پویایی است که باعث تحریک و کشش و تقویت ماهیچه‌ها و بافت‌های همبندشان می‌گردد. یین یوگا بر حرکات ایستا و ساکن در مدت زمان طولانی تأکید دارد که باعث می‌شود ماهیچه‌ها در یک وضعیت رهایی قرار گیرند. در این روش، بافت‌های پیوندی متراکم در داخل و اطراف ماهیچه‌ها و مفاصل تحریک شده، مقداری کشیده و در نهایت تقویت می‌گردند. یین یوگا، درحقیقت، مکمل تمرینات یانگ یوگاست. خودش به‌تنهایی یک تمرین مستقل نیست، بلکه نیمۀ دیگر تمرینات است.

در ابتدا تمرینات یین یوگا ممکن است خلاف انتظارات شهودی به نظر برسد. برای مثال، بعد از اینکه اجازه می‌دهید بدنتان در فشار ملایم یک وضعیت یین ‌یوگا بماند و غرق شود، احتمالاً هنگام خارج شدن از آن وضعیت متوجه شکنندگی خاصی در آن قسمت می‌شوید. درواقع، به‌جای اینکه احساس خوبی پیدا کنید، احساس خشکی و سفتی می‌کنید، طوری که انگار ده یا بیست سال پیرتر شده‌اید. چطور ممکن است چیزی که قرار است احساس خوبی در شما ایجاد کند، حداقل در ابتدای کار، این‌قدر برای‌تان ناراحت کننده شود؟ دلیل این اتفاق، چیزی است که من نامش را «درد آنی بافت‌ها» می‌گذارم. این‌گونه در موردش فکر کنید که بلافاصله بعد از هر تمرین مفیدی که گاه ممکن است در آن به عضلات فشار آمده باشد، یک ضعف موقتی در بافت‌های عضلانی به‌وجود می‌آید. اما اگر زمانی برای استراحت و بهبود وضعیت به بدن‌مان بدهیم، بافتِ تحت فشار تقویت شده و سالم‌تر و قوی‌تر می‌گردد. این همان اتفاقی است که در یین یوگا می‌افتد و تفاوت اصلی یین یوگا و یوگای احیا‌‌کننده نیز همین است. هدف یین یوگا این است که برای افزایش قدرت، آب‌رسانی، و تحرک بدن نوع خاصی از فشار را بر بافت‌های عضلانی اِعمال کند، درحالی‌که در یوگای احیاکننده بدن در وضعیت تحت حمایتی قرار می‌گیرد که بدون وارد شدن فشار، یک ریلکسیشن بسیار عمیق در بدن به‌وجود آید. دو دیدگاه مختلف، دو تجریۀ متفاوت.

وجه علمی یین یوگا

به منظور درک بهتر تحت فشار قرار گرفتن عضله‌ها، لیگامنت‌ها، و رباط‌ها در یین‌یوگا، تحقیق دکتر هلن لانگوین، رئیس مرکز طب کل‌گرای اوشر در بوستون، را مورد بررسی قرار می‌دهیم.

دکترلانگوین پزشک و متخصص طب سوزنی است که در مورد مکانیسم طب سوزنی و اینکه در آن چند دقیقه‌ای که بافت‌های ما تحت آن فشار مختصر قرار دارند دقیقاً چه اتفاقی می‌افتد، مطالعاتی انجام داده است.

تحقیق وی گویای این مطلب است که وقتی سوزن طب سوزنی وارد یک نقطه از بدن شده و به عقب و جلو چرخانده می‌شود، فیبرهای کلاژنیِ بافت‌های سست پیوندی، دور سوزن می‌پیچند و به گفتۀ خودش: «بافت‌ها مثل اسپاگتی که دورِ چنگال پیچیده می‌شوند، دور سوزن را می‌گیرند.» این پیچیدگی باعث یک کشیدگی مختصر در بافت‌های پیوندی می‌شود که تا زمانی‌که سوزن در آن ناحیه قرار دارد، ادامه پیدا می‌کند. بعد از گذشت 30 دقیقه از کشیدگی ناشی از سوزن (که اغلب با یک احساس گنگ دردآور همراه است) سلول‌های نزدیک بافت واکنش نشان می‌دهند و مولکول‌های ضد دردی از خود منتشر می‌‌کنند.

ادامه ی این مقاله را در شماره 121 مجله دانش یوگا بخوانید.

 

 

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید
امتیاز شما به این مقاله :