تقدیم به تجلیات عشق الهی

 15 مرداد 1398   16:59
اشتراک :

تقدیم به تجلیات عشق الهی
(تاپاس)
آریا اصغری مربی یوگا

نه، نه، نه. نه گفتن برایم بسیار دشوار است. همیشه قربانی محکم نبودنم می‌شوم. افکار غیرمثبت و بازدارنده، دائماً به سراغم می‌آیند و من درگیر آن‌ها می‌گردم و از مسیر خواسته‌هایم خارج می‌شوم. شروع می‌کنم به قضاوت و پاسخ دادن به ذهن. خودم را گم می‌کنم چه برسد به خواسته‌هایم.
تصورم این است که نمی‌توانم در جمع صحبت کنم و نظر و انتقاداتم را بیان نمایم. خود را موجودی ضعیف، ناتوان، و قربانی می‌پندارم. می‌خواهیم دربارۀ قربانی کردنِ عوامل قربانی شدن (منیت) صحبت کنیم. اکسیری به نام تاپاس[1] که تقدیم می‌شود به تجلیات عشق الهی.
کلمۀ سانسکریت تاپاس، که سومین مرحلۀ نیامای پاتانجالی است، به معنای سوزاندن، رنج بردن، و تحمل درد است. درواقع مفهوم آن، قربانی کردن و ریاضت است. ما این قربانی کردن و ریاضت را در فضای آگاهی به خود می‌دهیم. این نشان از قدرت آزاد اراده‌مان دارد، برای رسیدن به هدفی بالاتر، ارزشمند، و گرانقدر این راه را انتخاب و با عشق به خود روا می‌داریم (جراحی و بیرون آوردن گوهر درون) که در نهایت به صلح جهانی و آرامش برای همگان منجر می‌گردد.
نازپرورده تنعم نبرد راه به دوست
عاشقی شیوه رندان بلاکش باشد
تاپاس، قربانی کردن نیروهای بازدارنده است. البته این نیرو را نباید سرکوب کرد، رویش را پوشاند یا نادیده انگاشت؛ بلکه باید سعی کنیم آن را به چیزی باارزش و والا در جهت پیشبرد مقاصد الهی‌ خود تبدیل نماییم. مثلاً در مورد یک مانع، ما می‌توانیم به جای اینکه آن را به‌عنوان مانع در نظر بگیریم، روی آن قدم گذاشته و از آن پله‌ای بسازیم برای بالا رفتن و پیشرفت. می‌توانیم با تبدیل و هدایت نیروهای قدرتمند و بازدارندۀ درونی‌مان (منیت) مانند خشم، شهوت، غرور، حسد، و ... به چیزهای ارزشمندی مانند درک یکی شدن با همه، حس دلسوزی و گذشت، تجلی عشق الهی شدن، خداگونه زیستن و ... دست یابیم. می‌توانیم این مسیر را با ارادۀ آزاد و آگاهی انتخاب کنیم و در اثر آن، انرژی فوق‌العاده و انگیزه‌بخشی به‌وجود آوریم که در یوگا به آن اوجاس گفته می‌شود.
بعد از قربانی دادن آگاهانه (تاپاس)، سرشار از نیروی انگیزه‌بخشی می‌شویم که در برگیرندۀ فضای آگاهی، شعف درونی، و انرژی قدرتمند حرکت است که هر یک را به اختصار توضیح خواهیم داد:
آگاهی، وجد و سرور، و نیروی حرکت درواقع عوامل حرکت ما هستند به سمت موفقیت و رسیدن به خواسته‌های واقعی‌مان.

اوجاس
حال اشاره‌ای مختصر داریم به فضای آگاهی در اوجاس. آگاهی به هر کاری اعتبار و هویت می‌بخشد. آن را پاک و خالص می‌کند. مانند خدمت کردن، قربانی کردن و ... که باعث درست انجام دادن آن کردار شده و نتیجۀ خوب اعمال را برای‌ ما رقم می‌زند. آگاهی مانند رقم یک است. زمانی که صفرها بعد از رقم یک قرار می‌گیرند، اعتبار پیدا می‌کنند (این خصوصیت خداوندی است). ما باید اعمال و عادات راکد و ناپسندِ بدون آگاهی را که از نسلی به نسلی منتقل شده قربانی نماییم نه اینکه حیوانات بی‌پناه را قربانی کنیم. ریختن خون آن‌ها مثلاً جلوی اتومبیل تازه خریداری شده، برای جلوگیری از حوادث ناخوشایند یا در انجام مراسم و آئین‌ها کار ناپسندی است. این عادات بد غیر از آزار و اذیت، خرافه، و عدم آگاهی چیز دیگری نیست و دستاوردی ندارد. این‌ها، تاپاس یا قربانی کردن نیستند، بلکه تاپاس، قربانی کردنِ این‌گونه اعمال ناشایست و ترویج عشق و احترام به همۀ موجودات است که تجلیات عشق الهی هستند.

شادی درونی در اوجاس
حال می‌پردازیم به شادی درونی در اوجاس، سرور و وجد پایدار درونی از ارضا نکردن ذهن و حواس (منیت) و تبدیل کردن آن نیروی قدرتمند به خواسته‌ای برتر است که نتیجه‌اش منجر می‌شود به خوشحالی همۀ موجودات. نقل است از بزرگی در هند: «عشق الهی توصیف کردنی نیست، اما وقتی قلب انسان پالایش می‌شود و آرام می‌گیرد، می‌توان این عشق را احساس کرد، زمانی که ذهن و احساس متوجه درون و باطن می‌شود، آدمی شعف و سرور الهی را احساس می‌کند. لذات حواس پنج‌گانه دوامی ندارد، اما سرور الهی بی‌نظیر و ابدی است.»

قدرت حرکت در اوجاس
این انرژی توان و قدرت ما را افزایش می‌دهد که نتیجۀ آن، انگیزۀ حرکت تا رسیدن به موفقیت است. تاپاس انواع مختلف دارد. لذتِ نخوردنِ گوشت حیوانات به خاطر کشته نشدن آن‌ها، احترام به تمام موجودات، و همچنین حفظ سلامتی انسان‌ها ... یا خاموش کردن لامپ‌های اضافی، هدر ندادن آب، استفاده نکردن از پلاستیک که باعث صدمه زدن به محیط زیست می‌شود، نمونه‌هایی از تاپاس هستند. به نظر اینجانب می‌توان در مورد معاشرت تاپاسی اضافه نمود، مانند دست ندادن، روبوسی نکردن که در بُعد فیزیکی عامل تبادل میکروب و ویروس می‌شود و در بُعد انرژیتیک هم کسی که با تمرین و تلاش انرژی ساتوا (پاک و آرام) به دست آورده است، نباید با اشخاصی که انرژی راجاس (پرتنش) و تاماس (سستی‌آور و راکد) دارند، معاشرت نماید.
ادامه ی این مقاله را در شماره 122 مجله دانش یوگا بخوانید.
 

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید
امتیاز شما به این مقاله :