0
امتیاز کاربران 0 از 5
ماهنامه 107 -شهریور ماه 1396

ماهنامه 107 -شهریور ماه 1396

4,000تومان

فهرست مقالات

3

سرمقاله

4

سخن مديرمسئول

6

با تمرينات بازکنندهي قلب عاشق خود شويد

9

فنگشويي در آشپزخانه

10

يوگا همراه با ابزار

12

5 شهريور زادروز زکرياي رازي روز داروساز

13

يوگـا و ماترياليسم اخلاقي

14

نياز ورزشکاران ساير رشتهها به يوگا

16

وضعيتهاي رفع کمردرد (وضعيت پل)

17

زندگي در صدف خويش گهر ساختن است

18

10 نکتهاي که فقط کافاييها ميفهمند

20

مديتيشن حين پيادهروي (يک راهحل شفا دهنده)

22

روانشناسي ترس

24

درسهايي براي زندگي

26

آموزههاي يوگا براي حفاظت از مادر زمين

28

خدمت کن، عشق بورز، ببخش، خالص شو ...

30

اخبار

34

آيورودا و ديدگاه سلامتي کامل

36

شوخ طبعي را جدي بگيريد

38

5 راه براي غلبه بر عذر و بهانههاي مديتيشن

40

يوگا؛ يار شما در خانه

42

جهان، آيينة درون ماست

43

آيا يوگي قرار است انسان خارقالعادهاي باشد؟

44

رازهايي براي تدريس يوگا به کودکان

46

پرسش از شما، پاسخ از ما

47

سوالات  روانشناسي

48

سعادت ابدي(خدمت به خلق)

50

يوگا و درمان بيماريها

52

کيمياگري احساسات

54

انعطاف بيشتر آري يا نه؟

56

مزاياي حرکات خم به جلوي ايستاده

58

خوراکيهاي گياهي يوگايي

60

يوگا و سلامت عضلة


مدیتیشن حین پیاده‌روی
(یک راه‌حل شفا دهنده)

مجلۀ اینترنتی اوم/ برگردان: ساره غلامیان

مدیتیشن حین پیاده‌روی (یک راه‌حل شفا دهنده)

 اغلب ما در زندگی روزمره پیاده‌روی‌های منظمی انجام می‌دهیم. گاهی تا محل کار یا حداقل تا ایستگاه اتوبوس، پیاده می‌رویم. حتی برای ریختن یک فنجان چای، تا آشپزخانه راه می‌رویم. گاهی در پارک‌ها قدم می‌زنیم، کوه‌نوردی می‌کنیم یا به دل جنگل‌ها پیاده‌روی می‌کنیم. گاهی با بچه‌های‌مان، والدین‌مان و گاهی هم تنها به پیاده‌روی می‌رویم. به تعطیلات می‌رویم و برای تناسب اندام، به اهداف شخصی یا صرفا برای لذت بردن پیاده‌روی می‌کنیم. ما معمولا بدون هیچ اختیاری پیاده‌روی می‌کنیم چون هیچ راه دیگری برای گشتن و چرخیدن نداریم. پیاده‌روی هم می‌تواند دسته‌بندی‌های مختلف و متعددی داشته باشد.

برای ما انسان‌ها پیاده‌روی ابتدایی‌ترین روش جابجایی است. اما آیا پیاده‌روی می‌تواند نوعی مدیتیشن نیز باشد؟ اگر اینگونه باشد که خیلی مفید است. فکر کنید وقتی دو کار را با انجام می‌دهید، چقدر در وقت‌تان صرفه‌جویی می‌شود. این موضوع من را به فکر فرو برد. پرتوجویان من گاهی به من می‌گویند مدیتیشن در خانه برایشان سخت است. آن‌ها در خانواده‌های شلوغی زندگی می‌کنند و برای پیدا کردن و بازیافتن خویش، فضای بسیار محدودی دارند. و آن‌گاه به این فکر افتادم آیا مدیتیشن پیاده‌روی می‌تواند راهی برای رسیدن به آرامش در خانه‌ای باشد که پر از چیزهای حواس‌پرت‌کن است؟

چرا مدیتیشن حین پیاده‌روی؟

اولین دلیل می‌تواند این باشد که راه رفتن عملی است که هرجایی می‌توان به‌تنهایی انجام داد. قطعاً 20 دقیقه بیرون رفتن از خانه، آسان‌تر از این است که در اتاق کناری به‌دنبال آرامش درونی‌تان باشید و بخواهید همۀ اعضای خانواده به‌خاطر شما ساکت شوند. ممکن است زمان ناهار در محل کارتان تنها زمانی باشد که در اختیار دارید. در زندگی‌های شلوغ و پر دغدغۀ این روزها، باید تمام تلاش‌مان را برای پیدا کردن ذره‌ای ارامش به خرج دهیم. به نظر می‌رسد بیرون رفتن و قرار دادن پایی جلوی پای دیگر، از هر روشی بهتر باشد.

برای کسانی که با تمرکز نشسته مشکل دارند، پیاده‌روی می‌تواند نقطۀ خوبی برای ورود به دنیای مدیتیشن باشد. دلیلش این است که وقتی افکارمان را روی پیاده‌روی متمرکز می‌کنیم، دیگر به راحتی منحرف نمی‌شوند. هنگام حرکات فیزیکی بدن، ذهن روی چیزی متمرکز می‌شود که باعث می‌گردد از چیزهایی که در حالت عادی توجه ما را جلب می‌کنند، دور شود. زمانی‌که آرام‌سازی ذهن حین پیاده‌روی به آسانی انجام شد، آنگاه مدیتیشن در حالت نشسته برای‌تان راحت‌تر می‌شود، حتی در شرایطی که صدای تلویزیون می‌آید یا گربه‌تان از سر و کول‌تان بالا می‌رود.

به‌جز فایده‌های کلی که تمرینات مدیتیشن برای ما دارد، پیاده‌روی در حین مدیتیشن می‌‌تواند به بهبود وضعیت بدن، تناسب اندام و ورزیده کردن عضلات خستۀ بدن کمک می‌کند. با قرار گرفتن در مکان‌های مختلفی که پیاده‌روی مدیتیشن‌مان را انجام می‌دهیم، درک‌مان از محیط زیست بالا رفته و حس تعلق بیش‌تری به جهان پیدا می‌کنیم. به‌خصوص اگر با تکنیک‌های ذهن‌آگاهی، حواس‌مان را کاملا در برابر محیط باز گذاشته باشیم.

آیا این تمرین، واقعا مدیتیشن است؟

مدیتیشن، تعریف گسترده‌‌ای دارد. برخی افراد تصور می‌کنند مدیتیشن همیشه باید نگاهی به درون انسا‌ن‌ها داشته و از دنیای خارج فاصله داشته باشد. این دیدگاه حتی یک مدیتیشن پیاده‌روی پیشرفته را هم  رد می‌کند. طبق این استدلال، ما باید هنگام راه رفتن، عملاً با محیط اطرافمان در تعامل باشیم تا به مانعی برخورد نکنیم و در جهت مورد نظرمان حرکت کنیم. ما نباید توجه‌مان را به درون‌مان ببریم. اما به اعتقاد من، فارغ از کارهایی که بدن فیزیکی ما انجام می‌دهد، همه چیز بستگی به اتفاقات درون ما دارد. مدیتیشن پیاده‌روی و مدیتیشن نشسته با هم متفاوت هستند اما هر دو می‌توانند مزایای شگفت‌آوری برای ما داشته باشند.

 انواع مدیتیشن پیاده‌روی

راه رفتن مکرر و چند باره در یک مسیر مشخص، نمونۀ رایجی از مدیتیشن یوگایی است. از آن‌جایی که مانع فیزیکی جدیدی در کار نیست تا ذهن را درگیر خود کند، آگاهی آسان‌تر از سایر روش‌های مدیتیشن پیاده‌روی، به درون راه پیدا می‌کند. همچنین هیچ تغییری در مسیر وجود ندارد که باعث شود نفس کم بیاوریم. سرعت گام‌ها معمولاً آرام، متفکرانه و روشمند باشد.

همانطور که در مدیتیشن نشسته، بهتر است تمرکز روی تنفس باشد، در مدیتیشن پیاده‌روی، باید بر کف پاها متمرکز شویم و وقتی افکار جدید به ذهن‌مان هجوم می‌آورند، باید از آن‌ها به عنوان وزنه‌ای برای رفتن به لحظۀ حال استفاده نماییم.

شاید مسیرهای مدور و مارپیچی را که در زمین برخی پارک‌ها یا مراکز گوشه‌نشینی وجود دارد دیده باشید. آن‌ها کمی شبیه مازهای دایره‌ای هستند و تنها یک مسیر راه رفتن در آن قرار داده شده است. طوری که پیدا کردن راه نیاز به تفکر آگاهانه ندارد. پیاده‌روی در این مسیرها نیز مانند مدیتیشن پیاده‌روی به سبک ذن، به ذهن کمک می‌کنند خودش را از چیزهای حواس‌پرت‌کن دور نگه دارد. شما میتوانید یک مسیر پیاده‌روی این چنینی برای خودتان در فضای سبز پشت خانه‌تان بسازید.

مانتراها ( ذکرها) نیز روش دیگری برای تبدیل یک پیاده‌روی ساده به پیاده‌روی مدیتیشنی است. استاد تیک‌ نات ‌هان توصیه می‌کند پس از نفس کشیدن، بگویید: «من رسیده‌ام.» و با بیرون دادن نفس، بگویید: « من خانه هستم.» او همچنین پیشنهاد می‌کند با کلماتی یادآور تصاویر زیبایی هستند، قدم‌های‌تان را بشمرید. به‌عنوان مثال با قدم‌های بلندی که با ریتم نفس‌های‌مان برمی‌داریم، به خودمان بگوییم: «پیاده‌روی بر سیارۀ سبز.». بدین ترتیب با هر قدم، با زمین یکی می‌شویم.

مدیتیشن پیاده‌روی آگاهانه روش دوست‌داشتنی و جذابی برای درک زمان حال در بدن و محیط اطراف‌تان است. در برخی روش‌های مدیتیشن پیاده‌روی موقعیت‌هایی که ذهن ممکن است به محیط معطوف شود، حذف می‌گردند اما در برخی روش‌های دیگر، ما را ترغیب به برقراری ارتباط با محیط خارج‌مان می‌کنند. حس لامسه، بویایی و چشایی با هم ترکیب می‌شوند تا تجربۀ حضور واقعی در محیط به ما داده شود. به اعتقاد من، طبق تمرین‌های شخصی و آموزشی‌ام، با پیاده‌روی آگاهانه در جهان، مدیتیشن پیاده‌روی ما پیشرفت می‌کند. زمانی که من پیاده‌روی کنم و حس‌هایم را رو به جهان باز بگذارم، احساس وحدت و یکی بودنِ بیش‌تری با محیط اطرافم پیدا می‌کنم. جهان‌شناس معروفی می‌گوید: «بیش‌تر انسان‌ها روی جهان هستند، نه درون جهان. آن‌ها هیچ ارتباط آگاهانه‌ای با چیزهای اطراف‌شان ندارند، کاملا جدا، منفک و به شدت تنها هستند. مثل کاشی‌های یک زمین سنگ‌فرش. با یکدیگر مماسند، اما کاملا از هم جدا هستند.» مدیتیشن پیاده‌روی آگاهانه به ما کمک می‌کند از ارتباطی که با جهان اطرف‌مان داریم، درک بهتری پیدا کنیم.

مدیتیشن پیاده‌روی، بخشی از زندگی روزمره

این ابزار قدرتمند به ما کمک می‌کند حس آرامش را در درون‌مان کشف کنیم. این تمرین برای بیش‌تر قابل دسترس بوده و با بیش‌تر زمان‌های‌مان قابل تطبیق است. درواقع این شیوه کاری می‌کند تا به‌راحتی بتوانیم در این زندگی‌های پرتنش، تمرین مدیتیشن را به بخشی از کارهای روزمره‌‌مان تبدیل کنیم. استاد تیک نات هان در این‌باره می‌گوید: «با مدیتیشن پیاده‌روی، هر لحظه در حال رسیدن هستیم. خانۀ واقعی ما، زمان حال است. وقتی وارد عمق در زمان حال می‌شویم، تمام غم و اندوه‌هایمان از بین رفته و زندگی را با تمام شگفتی‌هایش کشف خواهیم کرد.»

یوگا و درمان بیماری‌ها

کتاب «یوگا، راهی به سوی سلامتی کامل» از آئینگر برگردان و خلاصه: سوسن عبدالرضایی

در این مطلب سعی داریم به مکانیزم اثر یوگا در بیماری‌های جسمی بپردازیم و بگوییم با انجام آساناها چه اتفاقی در درون بدن می‌افتد که این‌گونه در سراسر تاریخ، به اثرات شفابخش و نیرودهندۀ این ورزش اشاره شده است. البته به خاطر داشته باشید اگر یوگا را به‌منظور سلامتی کلی بدن، از بین رفتن استرس‌ها و فشارهای روزانه و مسائلی از این دست انجام می‌دهید لازم نیست بیش از حد به زمان انجام حرکات، ترتیب آن‌ها و جزییاتی از این قبیل توجه کنید. اما اگر به بیماری خاصی مبتلا هستید و می‌خواهید برای درمان بیماری‌تان از یوگا کمک بگیرید، باید حتما نزد متخصص این رشته رفته و توجه ویژه‌ای به آن نشان دهید.

یوگا کلیدی طلایی است که درهای آرامش و سکون و شادی را بر ما می‌گشاید. یوگا قادر است قسمت‌هایی از بدن را که دچار آسیب و بیماری شده یا به فراموشی سپرده شده است، بهبود بخشد. درمان‌های دارویی معمولاً دورۀ درمان را سرعت می‌بخشند، ولی نمی‌توانند منبع بیماری را مهار کنند. یوگیان قدیم دریافته بودند که درمان بیماری‌ها در درون خود ماست. آنها روشی ارائه داده‌اند که با طبیعت درونی ما سروکار دارد و با این روش، عملکرد سیستم‌های بدن را تا سرحد امکان کامل و موثر می‌کردند تا هم از بروز بیماری پیشگیری شود و هم به درمان آن کمک کند. آساناهای یوگا به گونه‌ای طراحی شده‌اند که از طریق افزایش گردش خون، قسمت‌های آسیب دیدۀ بدن را در آن ناحیه تحریک می‌نماید و از سوی دیگر تمرین مستمر آساناها، آستانۀ درد را در بدن افزایش می‌دهد.

سیستم شفابخشی یوگا بر این منطق استوار است که باید به بدن اجازه داد تا سرحد امکان، بطور طبیعی عمل کند. آساناهای یوگا ابتدا بدن را بازسازی و نیرو می‌بخشد و سپس علت بیماری را از بین می‌برد.

آساناهای یوگا بر اساس نوع بیماری و شرایط بدنی و احساسی برای بیماران تجویز می‌شود و این کار باید با دقت تمام انجام گیرد. چراکه چنانچه تشخیص پزشک یا دوز حرکت تجویزی درست نباشد، درمان ممکن است به بیمار آسیب برساند. از طرف دیگر، توالی آساناها بسیار حائز اهمیت است. چراکه بدن انسان ساختاری پیچیده و ظریف داشته و از تعداد زیادی عضله، مفصل، اعصاب، شریانها و مویرگهای متعدد تشکیل شده است. بنابراین به‌کارگیری مناسب و صحیح همۀ این عناصر به بهترین شکل ممکن، کار آسانی نیست.

بیماری

از نظر علم یوگا، بیماری‌ها به سه دستۀ اصلی تقسیم می‌شوند:

  • بیماری‌هایی که به علت غفلت، فراموشی یا رفتار نامناسب با بدن ایجاد شده‌اند.
  • بیماری‌های مادرزادی که از زمان تولد فرد وجود داشته‌اند.
  • بیماری‌هایی که به علت عدم تعادل پنج عنصر آب، هوا، خاک، آتش و اتر بوجود آمده‌اند.

درمان‌های یوگایی برای هر سه دسته جوابگو می‌باشد ولی تأثیر درمانی آن به نوع بیماری، میزان پیشرفت آن و قوۀ بدنی بیمار و همچنین همکاری بیمار، بستگی دارد.

روش درمان

روند یوگادرمانی بر پایۀ چیدمان و توالی آساناهایی استوار است که با ایجاد کشش در یک قسمت از بدن، باعث انقباض قسمت یا قسمت‌های دیگری در بدن می‌شود. با این وجود باید به خاطر داشت که در مواردی که پای بیماری جدی یا مادرزادی در میان باشد، آساناهای یوگا ممکن است منجر به درمان کامل نشوند. اما عمدتاً می‌توانند در کاهش درد و رنج‌های بیماری به بیمار کمک کنند.

از دیگر مزایای یوگاتراپی این است که آستانۀ درد و مقاومت بدن را در برابر درد افزایش می‌دهد. البته این امر زمانی اتفاق می‌افتد که برای تمرین آساناها وقت گذاشته و صبور باشیم. یوگا مغز و سیستم عصبی را آرام می‌کند و نگرانی از درد را که به اندازۀ خود درد و بیماری می‌تواند آسیب‌رسان باشد، کاهش می‌دهد.

یوگاتراپی کار خود را با درکی از کل بدن و سیستم عملکرد آن آغاز می‌کند. علل و ریشۀ بیماری و همچنین میزان پیشرفت آن را در بدن مورد توجه و بررسی قرار می‌دهد. هدف یوگاتراپی تنها از بین بردن نشانه‌های بیماری نیست بلکه قرار است علت بیماری را از میان بردارد.

  • آساناها و سلامتی

آساناها بدن را منعطف و ذهن را هوشیار کرده، اعصاب و غدد درون‌ریز بدن را ماساژ داده، مغز را ریلکس کرده و ذهن، جسم و احساسات را متعادل می‌سازد.

تمرین منظم و مستمرآساناها قوۀ اراده و اعتمادبه‌نفس را بالا می‌برد و آگاهی بر عضلات و مفاصل و ارگان‌های درونی را در فرد افزایش می‌دهد. ترکیب صحیحی از آساناها می‌تواند محدودۀ حرکتی مفاصل و عضلات را بالا برده و دو قسمت بدن را (در راست و چپ) با هم متقارن‌تر سازد.

  • آساناها چگونه به درمان بیماری‌ها کمک می‌کنند؟

اصول اصلی آساناها بر پایۀ کشیدگی، خمش، چرخش و رهایی بدن قرار دارد که این وضعیت‌ها در جهات مختلف با تأثیر بر سیستم‌های مختلف بدن موجب شفا، تقویت یا بهبود آن قسمت‌ها شده و همزمان با آن، استخوان‌ها ، سلول‌ها و ارگان‌های حیاتی بدن را قدرت بخشیده و سم‌زدایی می‌کند .

یوگا ترکیبی است از جسم‌درمانی و روان‌درمانی. در حالی‌که در روند درمان، جسم و ذهن را از هم جدا نمی‌داند؛ چرا که آساناهای یوگا وضعیت‌های جسمی و روانی هستند که انرژی را در مسیرهای انرژی در بدن جاری می‌سازد و باعث جاری شدن خون و انرژی تازه در اندام‌های درونی بدن می‌گردد. زمانی‌که قسمتی از بدن دچار بیماری می‌شود، جریان انرژی در آن قسمت کاهش می‌یابد و در طی آساناهای یوگا و استراحت‌های بین آساناها و در نهایت استراحت پایانی تمرینات یوگا، انرژی از مسیرهای انرژی در بدن به قسمت‌های ضعیف و بیمار جاری می‌شود و فرآیند درمان آغاز می‌شود.

مهم این است که ابتدا کار را از اندام‌ها و اطراف قسمتی که تحت تأثیر بیماری قرار گرفته است، شروع کنیم و با تقویت و قدرت بخشیدن به این قسمت‌ها، آن‌ها را در وضعیت بهتری قرار دهیم. چرا که از این طریق قادر به مهار بیماری می‌شویم . البته گاهی اوقات در ابتدای بروز مشکل و بیماری در قسمتی از بدن، می‌توان از خود آن قسمت که دچار مشکل شده شروع کرد ، قبل از اینکه بیماری شدت پیدا کند.

  • بدن و مغز

یکی از مهمترین جنبه‌های یوگادرمانی این است که به ما می‌آموزد تأثیرات مغز بر بدن را کنترل کنیم. کلمۀ مغز در اینجا ذهن، هوش، احساسات را تحت پوشش قرار داده و شامل افکار، تجربیات و تخیلات نیز می‌شود. انرژی از مغز به صورت انرژی شفابخش به قسمت‌های مختلف بدن فرستاده می‌شود. تمرینات یوگا به مغز می‌آموزد آرام و شاد باشد و به‌جای جنگیدن با درد و بیماری، آن را بپذیرد و بدین طریق انرژی‌ای که معمولاً صرف دست و پنجه نرم کردن با استرس و درد ناشی از بیماری می‌شود، جهت درمان آن به‌کار گرفته می‌شود.

در نهایت می‌توان گفت، هدف یوگادرمانی هماهنگ کردن مغز و بدن می‌باشد و آساناها با تأثیر بر سیستم‌های مختلف تنفسی، گردش خون، هضم و جذب، هورمون‌ها، ایمنی و تولیدمثل در بدن، باعث بهبود عملکرد آن‌ها می‌شود. بنابراین ترتیب و توالی آساناها باید به گونه‌ای باشد که بتوان به پروسۀ درمان کمک کند و فراموش نکنیم که این امر نیازمند زمان و استمرار در آسانا هست چرا که ماهیت یوگا "شاهد و ناظر بودن" است .

  سفارش دهید





امتیاز شما به این محصول :